“Op mijn 15e ging ik het huis uit en dacht: dít is het leven. Samenwonen, werken, kindje…Maar dat bleek toch tegen te vallen. Een paar jaar later stond ik er alleen voor met mijn zoontje, en deed werk dat ik niet echt leuk vond. Ik wilde graag met kinderen werken, maar zonder diploma kun je dat vergeten. Daarom besloot ik terug naar school te gaan: SPW, zodat ik in een kinderdagverblijf kon gaan werken. Halverwege die opleiding raakte ik weer zwanger, waarna ik beviel van mijn tweede zoontje.

Op dat moment was de verleiding groot om te stoppen met school en thuis te blijven bij mijn kinderen, maar ik wil ze graag een goede toekomst bieden, en een goed voorbeeld voor ze zijn. Dat was voor mij de belangrijkste stimulans om de opleiding toch af te maken. En dat is gelukt. In juni heb ik mijn diploma gehaald, en nu ben ik druk aan het solliciteren. Ooit hoop ik mijn eigen kinderdagverblijf op te kunnen starten in Curaçao.”

“Ik doe mee aan het LEF jongerenteam omdat ik als geen ander weet dat het niet werkt als volwassenen tegen jongeren zeggen dat ze hun school af moeten maken. Dat heb ik zelf zo vaak gehoord, maar ik dacht altijd; ‘ach, laat maar praten’. Ik hoop dat mijn verhaal jongeren wel aan het denken zet. Ik denk dat in mijn verhaal de zoektocht naar mijn identiteit wel herkenbaar is voor veel jongeren: op die leeftijd is nog lang niet altijd duidelijk wie je bent en wat je wil bereiken in het leven. Zolang de antwoorden op die vragen niet helder zijn, is het nut van school ook niet altijd even duidelijk.”

Gabriella Strafaci (24)
MBO Kinderopvang (afgerond)

Tekst door: Suzanne Knoben